hæla
óflokkað
(hœla), d, [hól], to praise, flatter, with , 164; hrósa ok hæla e-u, 438: to glory, boast, hann hældi, at Haraldr hefði hefnt Gamla, i. 48; eigi má ek af því hæla, 10, passim.
II. to boast, vaunt; hælumk minnst í máli, viii. (in a verse): hælask e-u, to glory in a thing, 85, 412, 93, 204, 237: hælask um e-t, to brag about, 54, ii. 145, 372, 212: hælask af e-u, to boast of, 655 xx. 8: , ii. 145, Thom. 84: hælask við e-n, to boast over one, 128, vi. 399.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- reflex.reflexive.
- absol.absolute, absolutely.
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Valla L.Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)