hefnd
nafnorðkvenkyn
f. revenge, vengeance; mun oss verða í því engi hefnd né frami, Nj. 38; mikil, lítil hefnd í e-m, Fas. i. 523; guðlig hefnd, divine vengeance, Nemesis, Fms. v. 224; drepa menn í hefnd eptir e-n, Ísl. ii. 118.
2. esp. in plur. blood revenge; leita hefnda, Ld. 260, passim; mann-hefndir, life for life revenge; bróður-hefndir, föður-hefndir, revenge for a brother’s or father’s slaughter.
COMPDS: hefndalaust, hefndardagr, hefndardómr, hefndargjöf, hefndarhönd, hefndarmaðr, hefndarorð.