heimiskviðr
nafnorðkarlkynheimis-kviðr
m. = heimiliskviðr, defined in N. G. L. ii. 505 sqq.: a home-verdict, report made by one’s mates and fellows; in the saying, hættr er h. nema sér góðan geti, Sdm. 25; eigi skal heimiskvið annan at henda eðr ílltyngdir, no notice is to be taken of house-talk or evil tongues, Grág. i. 361.