heyrn
nafnorðkvenkyn
hearing:
1. the sense of hearing, 623. 57; heyrn, sýn, ii. 16, 54; mál, sýn, heyrn, i. 97, , 32. 4, 41. 10, passim.: heyrnar-daufr, -lítill, rather deaf, hard of hearing. heyrnar-lauss, ‘hearing-less,’ deaf. heyrnar-leysi, deafness.2. hearing; sumt ritaði hann eptir sjálfs síns heyrn eðr syn, something he wrote from his own hearing or sight, vii. 226.
β. í heyrn e-m, in one’s hearing, 689, 33, 43, xi. 287; á-heyrn,
3. ears, as it seems = hlust; eyra is properly the outer ear, heyrn and hlust the inner part; heyrn eða hlust, () ii. 430; hneigja heyrn at e-u, to incline the ears to, Lb. 3; heyrn er þeim hægri sljó, 7. 12.Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- q. v.quod vide.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. T.New Testament.
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Arna-Magn.Arna-Magnacanus.