Yrða

heyrn

nafnorðkvenkyn
hearing:
1. the sense of hearing, 623. 57; heyrn, sýn, ii. 16, 54; mál, sýn, heyrn, i. 97, , 32. 4, 41. 10, passim.: heyrnar-daufr, -lítill, rather deaf, hard of hearing. heyrnar-lauss, ‘hearing-less,’ deaf. heyrnar-leysi, deafness.2. hearing; sumt ritaði hann eptir sjálfs síns heyrn eðr syn, something he wrote from his own hearing or sight, vii. 226.
β. í heyrn e-m, in one’s hearing, 689, 33, 43, xi. 287; á-heyrn,
3. ears, as it seems = hlust; eyra is properly the outer ear, heyrn and hlust the inner part; heyrn eða hlust, () ii. 430; hneigja heyrn at e-u, to incline the ears to, Lb. 3; heyrn er þeim hægri sljó, 7. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • q. v.quod vide.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Eluc.Elucidarium. (F. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • N. T.New Testament.
  • Pass.Passiu-Sálmar.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Arna-Magn.Arna-Magnacanus.