hirðlögnafnorðhvorugkynhirð-lögn. pl. the laws and statutes of the king’s men, their community, fellowship, Fms. v. 52; taka e-n í hirðlög, Ó. H. 204; ganga í h., Eg. 29, 112; vera í or segja sik ór hirðlögum, N. G. L. ii. 437.