hríðmál
nafnorðhvorugkynhríð-mál
n. the nick of time, Edda i. 332 (Ob.), where Kb. hrimdal (wrongly); cp. the words, en jöfnuðr var milli prestanna samt annarra góðra bænda þar í Fljótum, sem gáfu ánum hey allan vetrinn, ok mín á Okrum í miðsveitinni, sem ekki gaf hey nema at taka úr hríðmál, Fél. iv. 198, where hríðmál and allan vetrinn are opposed to each other.