hrakningnafnorðkvenkynf. wretched treatment, insult, injury, Korm. 158, Nj. 136, Sturl. ii. 38, Sd. 167, Fms. viii. 78, 136, Grett. 203 new Ed., Hrafn. 20: in mod. usage, hrakningr, m. a being tossed or wrecked at sea; also sjó-hrakningr.