kinnroðinafnorðkarlkynkinn-roðia, m. ‘cheek-blushing,’ blush of shame, 655 xx. 3, Hom. 53, Anecd. 6, Stj. 325, Bs. i. 856, Mar., passim; göra e-m kinnroða, to put one to shame, Stj. 423.