líða
óflokkað
leið, liðu, liðit, [ leiden; lide], to suffer, endure, tolerate,—this sense is very rare in old writers, as, útlendir konunga-synir skyldu þar ekki líðask eðr vald hafa, vi. 134; but it appears after the Reformation, in the and in hymns, , passim.
2. to suffer; at svo byrjaði Kristi at líða, ok upp at rísa á þriðja degi af dauða, Luke xxiv. 46.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. T.New Testament.
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Vídal.Vídalíns-Postilla.