lögmætr
lýsingarorðlög-mætr
adj. legitimate, as prescribed in the law, öll lögmæt skil af hendi leysa, Grág. (Kb.) i. 46; ok veita honum í því lögmæta björg, 78; lögmæt sök, a lawful case, Fms. iii. 144.
2. in mod. usage = lawful; ó-lögmætr, unlawful, not valid.