landráð
nafnorðhvorugkynland-ráð
n. pl. the ‘land-rule,’ government of the land; hann var fyrir öllum landráðum, Fms. i. 2; hann var forstjóri fyrir landráðum, vii. 238; en Eysteinn konungr skyldi hafa landráð af hendi beggja þeirra, 75; ek mun hafa landráð meðan, xi. 22; unna honum hálfs ríkis ok landráða við sjálfan sik, Odd. 115 new Ed.; ráða landráðum, Fms. vi. 431, Ó. H. 52.
2. ‘land-treason,’ high treason, (from ráða, to betray), N. G. L. i. 103, Fms. i. 58, viii. 196, Gþl. 57, 133.
COMPDS: landráðamaðr, landráðasök.