lausn
nafnorðkvenkyn
f. release, liberation; hann lagði á hvern þeirra verk ok lausn, he put a work and ransom on each of his bondsmen, i. e. he gave them a chance of emancipating themselves by paying a fixed sum of money, Ó. H. 28: eccl. redemption, til hjálpar ok lausnar öllu mannkyni, Mar.; þat man okkr vera til engra lausna, Hom. 155; fyrir vára lausn þoldi hann písl., id.; áðr sú lausn kom er heitin var Abraham, 51, Stj., N. T., Pass., Vidal. passim; endr-lausn, q. v.:—right of redemption, B. K. 40:—absolution from sin or ban, Bs. i. 287, Fms. ix. 524; hann tók lausn af sjálfum pávanum, Nj. 281, K. Á. 38, 76, Bs. i. 710, passim; af-lausn, q. v.: release from a duty, Fms. x. 21.
II. decision, judgment; en er konungs son var búinn at segja fram lausnir mála, Sks. 643; þar var lausn ok band allra vanda-mála, Fb. ii. 71; eiga lausn á máli, to decide in a case, Bs. i. 708:—plur. lausnir, in þing-lausnir, q. v.
COMPDS: lausnargjald, lausnarmark, lausnarsteinn, lausnartíðindi.