Yrða

leysingi

nafnorðkarlkyn
a, m., also lausingi, leysingr, m., esp. in gen. leysings, N. G. L. i. 29, 33, 36, 49, 238, 345, Grág. i. 185, Jb. 6:—a freedman, Lat. libertus; þræls morð eða leysings, Jb. l. c., Grág. i. 184, 185, 265, 266, Eb. 166, Eg. 740, Ld. 12, 100, Landn. 111, 112, Nj. 59, Fb. i. 538, Fms. i. 114. leysings-eyrir, m. a freedmans fee, to be paid to his master to the amount of six ounces, N. G. L. i. 36, 39.
II. a landlouper; harm var náliga lausingi einn félauss, Ld. 38: = lausamaðr.