móðugr
lýsingarorð
, móðgir, móðgan, [ môdags = ὀργιζόμενος; moody]:—moody, as an epithet of a giant, fierce, 5, 21; móðugr ok mjök þungyrkr, 185:—moody, gloomy, 36; móðgir, 7; móðug spjöll, 9, 1. 2, 5, 11; harð-m., þrúð-m., of a hard, fierce mood: móðug á munað, bent on lust,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- contr.contracted.
- Ulf.Ulfilas.
- Engl.English.
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)