mundriðinafnorðkarlkynmund-riðia, m. the handle of a shield, Gr. ὄχανον (Herod, i. 171), Nj. 66, Ld. 220, Bjarn. 65, Finnb. 286, Karl. 440, Gþl. 105, Sks. 373; þrír mundriðar, N. G. L. ii. 42.