neyða
sagnorð
d, [nauð], to force, compel; neyða e-n til e-s, i. 306, 41; ek þykkjumk þó mjök neyddr til hafa verit, 88; þeir neyddu hann og sögðu, Luke xxiv. 29, passim in usage: to subdue, hann neyddi útrú Gyðinga, 42.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)