ofstýrinafnorðhvorugkynof-stýrin. an ‘over-steering,’ unmanageable thing; ætla ek at þú verðir oss skjótt ofstýri, Fas. i. 365 (Skjöld. S.); yðr mun o. verða at leggja mik við velli, Boll. 344: hence the mod. ó-stýrilátr, unruly, qs. ofstýrilátr.