ríkja
sagnorð
t, [ reikinon = ἄρχειν], to reign, i. 119, xi. 405, 408, passim in usage.
2. to rule, with ; þar sem ofdrykkja ríkir manni, 31; hann ríkti jamnan hinum yngra, 160:—with , 190.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- mod.modern.
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)