ríkjasagnorðt, [Ulf. reikinon = ἄρχειν], to reign, Fms. i. 119, xi. 405, 408, passim in mod. usage.2. to rule, with dat.; þar sem ofdrykkja ríkir manni, Hom. 31; hann ríkti jamnan hinum yngra, Stj. 160:—with acc., Skálda 190.