sæma
óflokkað
( sœma), d, [sama, sóma], to honour; ef hann vildi sæma (endow, grant) hann í nökkuru léni, vi. 52; þeirra sætta er vér sém vel sæmdir af í alla staði, 176; rituðu þá sér hverir þat sem eigi vildu sæma né játa, i. 718.
2. sæma við e-t, to bear with, submit or conform to; s. mun ek við slíkt, lízk mér þetta skamlaust, 192; þeim hlutum er ek vil fyr engan mun við s. (put up with), ii. 51; ferlegr fótr, en ekki má gaum at því gefa, s. verðr við slíkt, vii. 162; svá stillti hann lífi sínu, at hann sæmði meirr við heiminn (conformed more to the world) en aðrir helgir menn, 655 iii. 4; Skeggi kvað hana helzti lengi hafa sæmt við klækis-mann þann, 49; þú, kerling, skalt s. við gestinn, attend, wait on him, ii. 540.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Þórð.Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)