Yrða

sætta

sagnorð
t, [sátt], to reconcile, make peace among; s. mennina, sætta þá, 149, 105, i. 36, 48, vi. 337, x. 266, passim; sætta e-n við e-n, to reconcile to another, 226.
II. , sættask við e-n, vi. 286; láta sem þú vildir sættask, 57; at sækja eðr sættask, either to prosecute or to come to terms, i. 226; hann hafði sætzk á vígit, 57; svá at þú sættisk á þat, 50.
2. to come to terms, agree; þeir sættusk, i. 13, 57; sættask á mál, 22; þeir höfðu sætzk í konungs dóm, á öll mál sín, x. 8; er þeir sjálfir mundu á sættask, iii. 246.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • reflex.reflexive.
  • recipr.reciprocally.
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)