sannligr
lýsingarorðsann-ligr
adj. likely to be true, probable, Sks. 555, Fms. vi. 94, ix. 463, Band. 18 new Ed.; þykkir sú saga sannligust, Bret. 88, 98.
2. just, fair, Ó. H. 45, Fær. 125, Eg. 526, Ísl. ii. 135, Fms. vi. 151, 353, vii. 115, ix. 249, 391:—fit, meet, proper, x. 379, Sks. 8, 283, Js. 10.