saumr
nafnorðkarlkyn
m. [Engl. seam; Dan.-Swed. söm], a seam, of cloth, freq. in mod. usage.
2. plur. saumar, needle-work, sewing; sitja at saumum, of a lady, Orkn. 182, Vígl. 28, Dropl. 4; setjask til sauma, Fas. iii. 104.
COMPDS: saumakona, saumaskapr, saumastofa.
II. a nail, esp. of a ship, N. G. L. i. 202; saum þarftú ok mikinn á skip at hafa, Sks. 30; var engi saumr í, Fms. vii. 216; slá saum, Fb. i. 433 (of ship-building); rærnar á sauminum, 673. 60; skip-s., hnoð-s., rek-s.