sekja
óflokkað
ð or t, also spelt sekkja, to fine, sentence to a fine.
2. to sentence to outlawry; sá er hann () sekði, i. 81; þeir menn er þeir hafa sekta, 94, (in a verse).II. to be liable to a penalty; sekisk sex aurum við biskup, 22; goðinn seksk ef hann getr engi til at nefna féráns-dóm, i. 95; þá sekjask þeir þrem aurum við erendreka konungs, i. 7, 20, 101, 251; seksk hann eigi fyrir þat er hann kvángaðisk, 656 A. ii. 17; þá er sem hann hafi einn sekðan hann, () i. 110; sá maðr er sekðan hefir hann, 111; þat er hann sekði hann breksekð, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Kb.Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)