skíta
óflokkað
skeit, skitu, skitið, [ scitan; shite; scheissen; skide; now only vulgar]:—cacare, ii. 133, vii. 21; þeir fuglar er í sitt hreiðr s., that foul their own nest, iii. 253: skitinn (), dirty.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- q. v.quod vide.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)