skarnnafnorðhvorugkynn. [Dan. skarn; cp. Gr. σκώρ, σκατός], dung; einn ók skarni á hóla, Nj. 67: grime, dirt, freq. in mod. usage, þvo af sér skarnið. skarn-sækinn, adj. shewing dirt: skörnugr, adj. dirty.