skjóplask
sagnorð
að, , not to be spelt skjöplast, as is seen both from the spelling of the vellum (o, not au, or ), and also from the popular form skjátla, which is a corruption from skjápla, a form which occurs in Norske Saml. v. 158:—to be upset, fail, at eigi skjóplisk, 86 new ; at engi skjóplisk í einorðinni við annan, 6l; svá at aldri skjóplaðisk (skjöpl- ) okkur vinátta, vii. 64; kvað Sigmundr hann skjóplaz (skjöpl- ) hafa í ferðinni til Noregs, ii. 114; mun Óðinn vilja skjóplaz í sigrgjöfinni við mik, i. 380; aldri síðan skal ek skjóplask í yðvarri þjónustu, via. 369.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- mod.modern.
- Ed.edition, editions, edited.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)