skreppa
óflokkað
skrapp, skruppu; skryppi; skroppinn:—to slip; skruppu honum fætr, his feet slipped, viii. 75, 393, 114; honum urðu lausar hendrnar ok skruppu af fanga-stakkinum, the hands slipped, lost hold, Ísl. ii. 447; ermarnar skruppu af höndunum fram, viii. 358, ; skruppu ór tennr fjórar, Skíða R. 142.
2. to slip away, absent oneself; þá er mín er vandligast gætt, þá skrepp ek í brott, 4. 22; margir bæjar-menn skruppu inn í garða sína ok í hús, skulked away into their houses, 165; hafa skroppit þar um lyng, iii. 376, (= kropit): in usage, to start, move quickly, eg ætla að skreppa inn snöggvast, bíddu meðan eg skrepp inn at sækja vetlingana, and the like.
Skammstafanir og tilvitnanir
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- v. l.varia lectio.
- MS.manuscript, manuscripts.
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)