snúðigr
lýsingarorð
adj., contr. snúðga, [A. S. snúd = quick, agile], twirling, wheeling; snúðga steini, Gs. 4, 12.
2. neut., in the phrase, ganga snúðigt, to walk at a swinging pace, Ld. 62, 148, Valla L. 212, Fas. ii. 558, Fbr. 115; fara snúðigt, id., Nj. 100.