snillingr
nafnorðkarlkyn
m., prop. a master of speech, Edda (Gl.): in mod. usage a master in art, skill, or writing; þjóð-s., ráð-s., a wise man.
2. a heroic man; nú í hvert sinn er ek berjmnk, þá em ek fyrstr, ok þykkja þeir nú snillingar er jafn-fram fara mér, Fms. viii. 410.