svaðill
nafnorðkarlkyn
m. a slippery place: in the phrase, fara svaðil fyrir e-m, to get on slippery ice, get a bad fall, Fms. vii. 56, Stj. 433, 513.
COMPDS: svaðil-farar, -ferðir, f. pl. disasters, Ísl. ii. 54; veita e-m svaðilfarar, Fms. viii. 408; fara svaðilförum fyrir e-m = fara svaðil, vii. 261. Svaðil-fari, a, m. a mythical steed, the father of Sleipnir, see Hdl., Edda.