vága
sagnorð
að, spelt vóga or voga; [ wagen; vove]:—to dare, venture; þann þótti mikit voga, i. 868 (); þó skal nú nokkut til voga, 157 new ; þó skal nú þar til voga, 143 A; menn hafa opt vogat við slíkan liðsmun, 72; at þú vogir at berjast við þá, i. 450 (paper ); the word is in usage, but hardly older than the 15th century.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Ed.edition, editions, edited.
- MS.manuscript, manuscripts.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Laur. S.Laurentius saga. (D. III.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)