válka
óflokkað
(volka), að, [ wealcan; walk; walken]:— to roll or stamp, but usually ; Guð bölvi þér, at þú válkar mik svá lengi, 4. 18; eigi hæfir gömlum karli at válka svá væna mey, iii. 62.
2. , váika sik, to hesitate, 37; v. e-n í ástar bandinu, 55; hví þú válkar slíkt fyrir þér, hvert ráð þú skalt taka, iii. 48; válkaðu þeir mjök lengi ráðin fyrir sér, 169; válkaði hann þat í hugnum ok vissi eigi hvat hann skyldi upp taka, 195.II. to roll oneself, to wallow; þeir höfðu válkask í roðru ok blóði, they had been wallowing in gore and blood, 67; veitask ok válkask í leirinu, 72; válkask í sauri, (St.): , engi vandi, er herra hans þurfti í at válkask, 24; þat er þú hefir lengi í válkask, 32.III. , fljótt er þat er skjótt er, ‘válkat’ þat er ‘seint,’ () 126.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- prop.proper, properly.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- MS.manuscript, manuscripts.
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)