Yrða

viðbeina

nafnorðhvorugkynvið-beina
n. (mod. viðbein), vin-bein, Bs. i. 367 (recent MSS.):—the collar-bone; maðr braut viðbeina sitt, Bs. i. 119; hjó í sundr við-beinat, 648; viðbeinit, in Nj. 27 and Finnb. 330, is prob. only an erroneous reading of an abbreviation, for a t above the line represents -at as well as -it.