virðar
nafnorðkarlkyn
[from verð; hirð, verðung], king’s men, men in the king’s pay, a body-guard; the etymology implied in ‘virðar’ heita þeir menn er ‘meta’ mál manna, 107, is scarcely true; heill skaltú, vísi, virða njóta, 1. 54; vápn-söngr virða, 32; afkárr söngr virða, 38; efla víg með virðum, 1. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- cp.compare.
- poët.poetically.
- EddaEdda. (C. I.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)