Yrða

fastráða

sagnorðfast-ráðaþolfall
1
ráða (e-n) í vinnu með samningi sem gildir í lengri (eða óákveðinn) tíma
háskólinn fastræður flest starfsfólk sitt
2
ákveða (e-ð) staðfastlega
hann fastréð að flýja úr fangelsinu
→ sjá: fastráðinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fastræð
fastréðfastréði
2.p.
fastræður
fastréðstfastréðir
3.p.
fastræður
fastréðfastréði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fastráði
fastréði
2.p.
fastráðir
fastréðir
3.p.
fastráði
fastréði
Nh.
fastráða
Sagnb.
fastráðið
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fastráð
fastráddu
fastráðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fastræðurðu
fastréðstufastréðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fastráðirðu
fastréðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fastráðinn
fastráðin
fastráðið
Þf.
fastráðinn
fastráðna
fastráðið
Þgf.
fastráðnum
fastráðinni
fastráðnu
Ef.
fastráðins
fastráðinnar
fastráðins