feika
sagnorðþolfall
óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
falsa (e-ð), gera sér (e-ð) upp
klíptu í kinnarnar eða feikaðu sömu áhrif með kinnalit
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
feika
feikaði
2.p.
feikar
feikaðir
3.p.
feikar
feikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
feikum
feikuðum
2.p.
feikið
feikuðuð
3.p.
feika
feikuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
feiki
feikaði
2.p.
feikir
feikaðir
3.p.
feiki
feikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
feikum
feikuðum
2.p.
feikið
feikuðuð
3.p.
feiki
feikuðu
Nh.
feika
Sagnb.
feikað
Lh. nt.
feikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
feika
feikaðu
feikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
feikarðu
feikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
feikiði
feikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
feikirðu
feikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
feikiði
feikuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
feikaður
feikuð
feikað
Þf.
feikaðan
feikaða
feikað
Þgf.
feikuðum
feikaðri
feikuðu
Ef.
feikaðs
feikaðrar
feikaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
feikaðir
feikaðar
feikuð
Þf.
feikaða
feikaðar
feikuð
Þgf.
feikuðum
feikuðum
feikuðum
Ef.
feikaðra
feikaðra
feikaðra