feika
sagnorð þolfall
óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
falsa (e-ð), gera sér (e-ð) upp
klíptu í kinnarnar eða feikaðu sömu áhrif með kinnalit
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
feika
feikaði
önnur persóna
feikar
feikaðir
þriðja persóna
feikar
feikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
feikum
feikuðum
önnur persóna
feikið
feikuðuð
þriðja persóna
feika
feikuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
feiki
feikaði
önnur persóna
feikir
feikaðir
þriðja persóna
feiki
feikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
feikum
feikuðum
önnur persóna
feikið
feikuðuð
þriðja persóna
feiki
feikuðu
nafnháttur
feika
sagnbót
feikað
lýsingarháttur nútíðar
feikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
feika
feikaðu
feikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
feikarðu
feikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
feikiði
feikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
feikirðu
feikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
feikiði
feikuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
feikaður
feikuð
feikað
þolfall
feikaðan
feikaða
feikað
þágufall
feikuðum
feikaðri
feikuðu
eignarfall
feikaðs
feikaðrar
feikaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
feikaðir
feikaðar
feikuð
þolfall
feikaða
feikaðar
feikuð
þágufall
feikuðum
feikuðum
feikuðum
eignarfall
feikaðra
feikaðra
feikaðra