Yrða

firn

nafnorðhvorugkyn
1
mjög mikið af einhverju
firnin öll af <bókum>
hann kunni firnin öll af ljóðum
2
undur, furða
<þetta> sætir firnum
hann veiddi svo marga laxa að það þótti firnum sæta
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
firn
firnið
Þf.
firn
firnið
Þgf.
firni
firninu
Ef.
firns
firnsins