fjarri
forsetning/atviksorð
langt frá, ekki nálægur
hann var fjarri þegar gesturinn kom
kofinn stendur fjarri mannabyggðum
leikkonan lifir rólegu lífi fjarri sviðsljósinu
halda sig fjarri
vera fjarri góðu gamni
missa af einhverju (skemmtilegu)
vera illa fjarri
vera fjarverandi og það kemur sér illa
hún var illa fjarri þegar verðlaunin voru veitt
það er fjarri sanni
það er langt frá því að vera satt
því fer fjarri
það er langt frá því að vera rétt
það er <mér> fjarri skapi
ég geri það mjög ógjarnan
taka <því> fjarri
neita því algerlega
→ sjá: fjær ao/fs
Orðið beygist ekki.