Yrða

fljótur

lýsingarorð
1
persóna
sem gerir eitthvað, bregst við með hraði
kokkurinn var fljótur að búa til matinn
hún var fljót að reikna dæmið
strákurinn er fljótur og duglegur í vinnu
2
sem gerist með hraði
kjarrið var fljótt að ná sér eftir brunann
vera fljótur á sér
gera eitthvað með hraði, jafnvel í hugsunarleysi
hún var of fljót á sér að hringja í lögregluna
vera fljótur til
gera eitthvað með hraði, bregðast við með hraði
hundurinn var alltaf fljótur til að rjúka upp geltandi
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • fljótur að álykta
  • fljótur að átta sig
  • fljótur að bregðast við
  • fljótur að gleyma
  • fljótur að hugsa
  • fljótur að kynnast
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fljótur
fljót
fljótt
Þf.
fljótan
fljóta
fljótt
Þgf.
fljótum
fljótri
fljótu
Ef.
fljóts
fljótrar
fljóts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fljótari
fljótari
fljótara
Þf.
fljótari
fljótari
fljótara
Þgf.
fljótari
fljótari
fljótara
Ef.
fljótari
fljótari
fljótara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fljótastur
fljótust
fljótast
Þf.
fljótastan
fljótasta
fljótast
Þgf.
fljótustum
fljótastri
fljótustu
Ef.
fljótasts
fljótastrar
fljótasts