Yrða

forða

sagnorð þágufall
koma (e-m/e-u) undan (e-u), koma (e-m/e-u) burt
hann forðaði verðmætum úr húsinu
þau forðuðu bókunum frá eyðileggingu
forða sér
koma sér burt
ég forðaði mér út um gluggann
guð forði mér frá því
→ sjá: forðast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • forða fjörvi sínu
  • forða lífi sínu
  • forða sér
  • forðast augnsamband
  • forðast ágreining
  • forðast sviðsljósið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forða
forðaði
önnur persóna
forðar
forðaðir
þriðja persóna
forðar
forðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forði
forðaði
önnur persóna
forðir
forðaðir
þriðja persóna
forði
forðaði
nafnháttur
forða
sagnbót
forðað
lýsingarháttur nútíðar
forðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
forða
forðaðu
forðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forðarðu
forðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forðirðu
forðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forðaður
forðuð
forðað
þolfall
forðaðan
forðaða
forðað
þágufall
forðuðum
forðaðri
forðuðu
eignarfall
forðaðs
forðaðrar
forðaðs