forða
sagnorðþágufall
koma (e-m/e-u) undan (e-u), koma (e-m/e-u) burt
hann forðaði verðmætum úr húsinu
þau forðuðu bókunum frá eyðileggingu
forða sér
koma sér burt
ég forðaði mér út um gluggann
guð forði mér frá því
→ sjá: forðast so
Orðasambönd
Orðasambönd
- forða fjörvi sínu
- forða lífi sínu
- forða sér
- forðast augnsamband
- forðast ágreining
- forðast sviðsljósið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
forða
forðaði
2.p.
forðar
forðaðir
3.p.
forðar
forðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðum
forðuðum
2.p.
forðið
forðuðuð
3.p.
forða
forðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðast
forðaðist
2.p.
forðast
forðaðist
3.p.
forðast
forðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðumst
forðuðumst
2.p.
forðist
forðuðust
3.p.
forðast
forðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
forði
forðaði
2.p.
forðir
forðaðir
3.p.
forði
forðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðum
forðuðum
2.p.
forðið
forðuðuð
3.p.
forði
forðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðist
forðaðist
2.p.
forðist
forðaðist
3.p.
forðist
forðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
forðumst
forðuðumst
2.p.
forðist
forðuðust
3.p.
forðist
forðuðust
Nh.
forða
Sagnb.
forðað
Lh. nt.
forðandi
Nh.
forðast
Sagnb.
forðast
Lh. nt.
forðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
forða
forðaðu
forðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðarðu
forðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðiði
forðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðirðu
forðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðiði
forðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðastu
forðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
forðistu
forðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
forðaður
forðuð
forðað
Þf.
forðaðan
forðaða
forðað
Þgf.
forðuðum
forðaðri
forðuðu
Ef.
forðaðs
forðaðrar
forðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
forðaðir
forðaðar
forðuð
Þf.
forðaða
forðaðar
forðuð
Þgf.
forðuðum
forðuðum
forðuðum
Ef.
forðaðra
forðaðra
forðaðra