Yrða

forkur

nafnorðkarlkyn
1
duglegur og framtakssamur maður (karl eða kona)
vera forkur duglegur
vera forkur til vinnu/verka
→ sjá: dugnaðarforkur nokk
2
gamaldags
heykvísl eða gaffall
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
forkur
forkurinn
Þf.
fork
forkinn
Þgf.
forkifork
forkinumforknum
Ef.
forks
forksins