forkur
nafnorðkarlkyn
1
duglegur og framtakssamur maður (karl eða kona)
vera forkur duglegur
vera forkur til vinnu/verka
→ sjá: dugnaðarforkur nokk
2
gamaldags
heykvísl eða gaffall
Orðasvið og samstæður
dugnaður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
forkur
forkurinn
Þf.
fork
forkinn
Þgf.
forkifork
forkinumforknum
Ef.
forks
forksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
forkar
forkarnir
Þf.
forka
forkana
Þgf.
forkum
forkunum
Ef.
forka
forkanna