frík
nafnorðhvorugkyn
óformlegt
óvenjulegur maður sem sker sig frá öðrum á einhvern hátt
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
frík
fríkið
Þf.
frík
fríkið
Þgf.
fríki
fríkinu
Ef.
fríks
fríksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
frík
fríkin
Þf.
frík
fríkin
Þgf.
fríkum
fríkunum
Ef.
fríka
fríkanna