framgómmæltur
lýsingarorð framgóm-mæltur
málfræði
sem myndast með tungu framarlega uppi í gómi (upphafssamhljóðin í 'Kína', 'kisa', 'gefa')
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
framgómmæltur
framgómmælt
framgómmælt
þolfall
framgómmæltan
framgómmælta
framgómmælt
þágufall
framgómmæltum
framgómmæltri
framgómmæltu
eignarfall
framgómmælts
framgómmæltrar
framgómmælts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
framgómmæltir
framgómmæltar
framgómmælt
þolfall
framgómmælta
framgómmæltar
framgómmælt
þágufall
framgómmæltum
framgómmæltum
framgómmæltum
eignarfall
framgómmæltra
framgómmæltra
framgómmæltra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
framgómmælti
framgómmælta
framgómmælta
þolfall
framgómmælta
framgómmæltu
framgómmælta
þágufall
framgómmælta
framgómmæltu
framgómmælta
eignarfall
framgómmælta
framgómmæltu
framgómmælta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
framgómmæltu
framgómmæltu
framgómmæltu
þolfall
framgómmæltu
framgómmæltu
framgómmæltu
þágufall
framgómmæltu
framgómmæltu
framgómmæltu
eignarfall
framgómmæltu
framgómmæltu
framgómmæltu