Yrða

framgómmæltur

lýsingarorðframgóm-mæltur
málfræði
sem myndast með tungu framarlega uppi í gómi (upphafssamhljóðin í 'Kína', 'kisa', 'gefa')
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
framgómmæltur
framgómmælt
framgómmælt
Þf.
framgómmæltan
framgómmælta
framgómmælt
Þgf.
framgómmæltum
framgómmæltri
framgómmæltu
Ef.
framgómmælts
framgómmæltrar
framgómmælts