fyrirrúm
nafnorðhvorugkynfyrir-rúm
hafa <hagsmuni þjóðarinnar> í fyrirrúmi
hafa þá í forgangi, gefa þeim mest vægi
Orðasvið
forgangur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
fyrirrúm
fyrirrúmið
Þf.
fyrirrúm
fyrirrúmið
Þgf.
fyrirrúmi
fyrirrúminu
Ef.
fyrirrúms
fyrirrúmsins