Yrða

gæfulegur

lýsingarorðgæfu-legur
oftast með neitun
sem virðist vera giftusamur, bera með sér gæfu
hann er nú ekki gæfulegur, pilturinn sá
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gæfulegur
gæfuleg
gæfulegt
Þf.
gæfulegan
gæfulega
gæfulegt
Þgf.
gæfulegum
gæfulegri
gæfulegu
Ef.
gæfulegs
gæfulegrar
gæfulegs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gæfulegri
gæfulegri
gæfulegra
Þf.
gæfulegri
gæfulegri
gæfulegra
Þgf.
gæfulegri
gæfulegri
gæfulegra
Ef.
gæfulegri
gæfulegri
gæfulegra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gæfulegastur
gæfulegust
gæfulegast
Þf.
gæfulegastan
gæfulegasta
gæfulegast
Þgf.
gæfulegustum
gæfulegastri
gæfulegustu
Ef.
gæfulegasts
gæfulegastrar
gæfulegasts