göfgun
nafnorðkvenkyn
1
það þegar e-ð verður göfugra
hann orti sálma mönnum til göfgunar
2
(í sálfræði) það að beina lægri hvötum að einhverju háleitara
kenningar um göfgun og bælingu hvatanna
Orðasvið
dýrkun
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
göfgun
göfgunin
Þf.
göfgun
göfgunina
Þgf.
göfgun
göfguninni
Ef.
göfgunar
göfgunarinnar