Yrða

göngumaður

nafnorðkarlkyngöngu-maður
maður sem iðkar göngur, einkum úti í náttúrunni
hann er mjög röskur göngumaður
Orðasvið og samstæður
ganga
útivera / útilíf
göngugeta
ferðadugur
  • göngugarpur
  • , ferðadugur
  • , ferðagarpur
  • , ferðahetja
  • , ferðakjarkur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
göngumaður
göngumaðurinn
Þf.
göngumann
göngumanninn
Þgf.
göngumanni
göngumanninum
Ef.
göngumanns
göngumannsins