Yrða

gúffa

sagnorð
óformlegt
þolfall/þágufallgúffa í sig <matinn / matnum>
borða (e-ð) hratt, háma (e-ð) í sig
hann gúffaði í sig þrjú rúnnstykki
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gúffa
gúffaði
2.p.
gúffar
gúffaðir
3.p.
gúffar
gúffaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gúffi
gúffaði
2.p.
gúffir
gúffaðir
3.p.
gúffi
gúffaði
Nh.
gúffa
Sagnb.
gúffað
Lh. nt.
gúffandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gúffa
gúffaðu
gúffið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gúffarðu
gúffaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gúffirðu
gúffaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gúffaður
gúffuð
gúffað
Þf.
gúffaðan
gúffaða
gúffað
Þgf.
gúffuðum
gúffaðri
gúffuðu
Ef.
gúffaðs
gúffaðrar
gúffaðs