Yrða

gúffa

sagnorð
óformlegt
þolfall/þágufallgúffa í sig <matinn / matnum>
borða (e-ð) hratt, háma (e-ð) í sig
hann gúffaði í sig þrjú rúnnstykki
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gúffa
gúffaði
önnur persóna
gúffar
gúffaðir
þriðja persóna
gúffar
gúffaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gúffi
gúffaði
önnur persóna
gúffir
gúffaðir
þriðja persóna
gúffi
gúffaði
nafnháttur
gúffa
sagnbót
gúffað
lýsingarháttur nútíðar
gúffandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gúffa
gúffaðu
gúffið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gúffarðu
gúffaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gúffirðu
gúffaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gúffaður
gúffuð
gúffað
þolfall
gúffaðan
gúffaða
gúffað
þágufall
gúffuðum
gúffaðri
gúffuðu
eignarfall
gúffaðs
gúffaðrar
gúffaðs