Yrða

ginna

sagnorðþolfall
beita (e-n) brögðum eða blekkingum, lokka (e-n)
veiðimaðurinn ginnir laxinn til að bíta á
hann ginnti hana til að lána sér peninga
→ sjá: ginnast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ginni
ginnti
2.p.
ginnir
ginntir
3.p.
ginnir
ginnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ginni
ginnti
2.p.
ginnir
ginntir
3.p.
ginni
ginnti
Nh.
ginna
Sagnb.
ginnt
Lh. nt.
ginnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ginn
ginntu
ginnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ginnirðu
ginntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ginnirðu
ginntirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ginntur
ginnt
ginnt
Þf.
ginntan
ginnta
ginnt
Þgf.
ginntum
ginntri
ginntu
Ef.
ginnts
ginntrar
ginnts