gnauða
sagnorð
(um vind) hvína hátt, gefa frá sér nið eða þyt
vindurinn gnauðar á þakinu
úti gnauðaði kaldur vestanvindur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauða
gnauðaði
2.p.
gnauðar
gnauðaðir
3.p.
gnauðar
gnauðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðum
gnauðuðum
2.p.
gnauðið
gnauðuðuð
3.p.
gnauða
gnauðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðast
gnauðaðist
2.p.
gnauðast
gnauðaðist
3.p.
gnauðast
gnauðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðumst
gnauðuðumst
2.p.
gnauðist
gnauðuðust
3.p.
gnauðast
gnauðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauði
gnauðaði
2.p.
gnauðir
gnauðaðir
3.p.
gnauði
gnauðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðum
gnauðuðum
2.p.
gnauðið
gnauðuðuð
3.p.
gnauði
gnauðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðist
gnauðaðist
2.p.
gnauðist
gnauðaðist
3.p.
gnauðist
gnauðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
gnauðumst
gnauðuðumst
2.p.
gnauðist
gnauðuðust
3.p.
gnauðist
gnauðuðust
Nh.
gnauða
Sagnb.
gnauðað
Lh. nt.
gnauðandi
Nh.
gnauðast
Sagnb.
gnauðast
Lh. nt.
gnauðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gnauða
gnauðaðu
gnauðið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gnauðaður
gnauðuð
gnauðað
Þf.
gnauðaðan
gnauðaða
gnauðað
Þgf.
gnauðuðum
gnauðaðri
gnauðuðu
Ef.
gnauðaðs
gnauðaðrar
gnauðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gnauðaðir
gnauðaðar
gnauðuð
Þf.
gnauðaða
gnauðaðar
gnauðuð
Þgf.
gnauðuðum
gnauðuðum
gnauðuðum
Ef.
gnauðaðra
gnauðaðra
gnauðaðra